تصعید۰۲
{بازخوانی مفهوم والایش}
نمایشگاه گروهی
کیوریتور: رامین سعیدیان
گالری علیها - تهران
مهر ۱۴۰۰
آرتیست ها:
حانیه افشار - فاطیما حسین نژاد - محمدعلی فاموری - رضا فاموری - مرضیه کلانتری - شیرین کرمی مفرد - شبنم همتی


پروژه کیوریتوریال کتابخانه پدری؛ راهنمای مسافرت

رامین سعیدیان

سومین بازار کتاب هنری بن گاه

آذر و دی ماه ۱۳۹۹


تصعید
{بازخوانی مفهوم والایش}
نمایشگاه گروهی نقاشی
کیوریتور: رامین سعیدیان
گالری علیها - تهران
آبان ۱۳۹۸

هر انسانی حداقل دو نفر است. بنابراین ما دو مؤلف و دو مخاطب داریم. مؤلف و مخاطب خودآگاه و ناخودآگاه. مؤلف خودآگاه ترسیم می‌کند، از معلومات خود در هنر سود می‌برد. مؤلف ناخودآگاه با تردستی، اشکال او را عوض می‌کند و در معانی غیرمتعارف به کار می‌برد و سمبل های ناشناخته می‌آورد. مخاطب به قول خودش دارد اثر هنری را می‌بیند اما حواسش جای دیگری است، فرمی، صحنه‌ای، وصفی دقایقی است که او را با خود برده است. امروزه بعضی از فوت و فن های ناخودآگاه را خودآگاه اعمال می‌کند، اما نباید پنداشت که دست ناخودآگاه رو شده است، ناخودآگاه مواضع خود را پنهان‌تر کرده و به حیطه های ناآشناتر و دورتری می‌رود. فروید معتقد بود انواع فعالیت­های انسان، مخصوصا آنهایی که ماهیت هنری دارند، جلوه­هایی از تکانه­های نهاد(غرایز) هستند که به راه­های خروجی جامعه­پسند منحرف شده‌ است. در همین راستا ، هنرمند سمبلیسم که حل تناقض میان دنیای مادی و روحی را هدف گرفته، در دنیای رویا سکنی می گزیند و در آنجا به جستجوی سرچشمه های پنهان و مرموز تفکر و تخیل آدمی می‌پردازد.
آرتیست ها:
مینا اخوان - مینا جعفری - زهرا زینعلی - پگاه سلیمی - محمدعلی فاموری - رضا فاموری - شیرین کرمی مفرد - سعیده محمدی پناه


«شمایل‌شکنی»
نمایش طراحی‌های شیرین کرمی‌مفرد
پروژه دیوار آجری - کافه سینما باغ فردوس - تهران
تابستان ۱۳۹۸

•شمایل یک موقعیت و بافت گفتمانی دارد، که با قواعد مشخصی در ترکیب‌بندی و نمایش حالت و چهره به خلق یک تصویر می انجامد.حال شکستن آن، ما را به بیزانسی می‌برد که علیه پرستش تصویرهای انسانی برخاست و به شکستن و سوزاندن شمایل‌ها و تمثال‌ها پرداخت. انسانی که شاید شمایل انسانیت‌اش با تمایلات و خواسته‌هایش شکسته می‌شود.

«سه سنتز»
نمایش عکس های شمیم صادقی‌
پروژه دیوار سیمانی - کافه سینما باغ فردوس - تهران
تابستان ۱۳۹۸

•امانوئل کانت(فیلسوف آلمانی) عبور از چیزی مبهم و نامشخص به چیزی واضح و مشخص را مدیون سه‌سنتز می داند.ارائه این سه‌سنتز کانتی کمک می‌کند تا به واقعیت فرآیند تولید معنا از طریق تصویر پی ببریم.
«سنتز فهم بازنمودها»که سبب تغییرات ذهنی از ناحیه حواس می‌گردد. «سنتز بازتولید این بازنمودها در ذهن»که منجر به حفظ آنها می‌گردد. ‌«سنتز بازشناخت این بازنمودها» که به موجب آن هویت هر بازنمود بر‌اساس تطبیق با اصل آن تضمین می یابد.

••چيستى اين جهان شايد براى همه ى ما آدما مهم ترين دغدغه باشه؛ و از زمانى كه به اين دنيا پا گذاشتيم هرچيزى رو كه نگاه ميكنيم ما رو با چالش چيستى آن (جهان) همسو ميكنه. مجموعه "سه سنتز" از زمين تا كيهان از سلول تا كهكشان از گل تا ابرنواختر ... رو براى من تداعى ميكنه؛ اينكه تمام اشكالى كه در ١/٨٠ ثانيه ثبت شده ( يا يك لحظه ) من رو با چيستى خود در تغيير حالت هاى مختلف از كوچكترين اجزاى هستى تا قول هاى كيهان هم سو ميكنه و از همه مهمتر اينكه آيا واقعا همه ى آنها يكى نيستند؟!

پلنگ‌های کافکا
نمایش نقاشی های سمیرا طیبا
پروژه دیوار سیمانی - کافه سینما باغ فردوس - تهران
بهار ۱۳۹۸

•پلنگ‌ها به معبد دستبرد می‌زنند و کوزه‌های قربانی را تا ته سر می‌کشند. این کار مرتب تکرار می‌شود تا جایی که می‌توان از پیش محاسبه‌اش کرد و این خود می‌شود بخشی از مناسک.‫ نقش‌و‌نگار بدن پلنگ را باید خوب دید و داستان های هر کدام را خواند. موآسیر‌اسکیلر(نویسنده برزیلی) در «پلنگ‌های کافکا» داستان یک روستاییِ رومانیایی را می گوید که تلاش دارد تا در انقلاب کمونیستی روسیه سهیم باشد، بدین جهت به پراگ می رود و با فرانتس کافکا آشنا می شود و در اواخر داستان همراه خانواده به برزیل نقل مکان می کند! ‬عنوان پلنگ‌های کافکا از نوشته‌ای به قلم فرانتس کافکا با عنوان «پلنگ‌ها در معبد» برگرفته شده و خود کافکا نیز به عنوان یکی از شخصیت‌های اصلی در این رمان حضور دارد.

گرادیوا
نمایش نقاشی های سمیرا طیبا
پروژه دیوار آجری - کافه سینما باغ فردوس - تهران
بهار ۱۳۹۸

•گرادیوا که از تحلیل زیگموند فروید از کتاب ویلهلم ینسن(نویسنده دانمارکی) می آید، معرف تصویر معشوق است، معشوقی که تنها تا آن حد به هذیان عاشق تن می دهد که عاشق را در رها شدن از آن هذیان یاری کند. قهرمان گرادیوا عاشقی افراطی است؛ آن چه را که دیگران فقط از آن یاد می کنند او در اوهام خود می بیند. گرادیوا انگاره زنی که او نادانسته دوست‌اش دارد، همچون شخصیتی واقعی پنداشته می‌شود و این هذیان او است. زن، برای آن که او را به ملایمت از بند این هذیان برهاند، نخست از هذیان او متابعت می کند؛ اندکی در هذیان او مشارکت کرده تا توهم او را تا حدی ابقا کرده، مرد رویا‌پرور را ناگهان و بی مقدمه از خواب خود بیدار نکند، رفته رفته افسانه و واقعیت را یکی کند.

بازتاب
نمایش ده عکس از میترا ترابی
پروژه دیوار آجری - کافه سینما باغ فردوس - تهران
زمستان ۱۳۹۷

•آنچه دوباره تکرار نمی شود تصویر توست.آنچه من را وادار به تاب آوردن این عدم تکرار می کند، طنین تصویری ناب از تو در قاب تصویرگر من است. ثبت تصاویر به عنوان یک رسانه، ظرفیت نامحدودی برای بازآفرینی جهان مورد نظرش دارد، زیرا اشتهای ذاتی اش سیری ناپذیر است. «بازتاب» به دنبال ارائه تصویری از تعادلی ظریف است و روح رمانتیسیسم زمین را عرضه می کند. مولفه های فرمی در این دوباره تابیدن بیشترین اهمیت را دارند.

دست هایت
نمایش دو عکس از نیما منصوری
پروژه دیوار سیمانی - کافه سینما باغ فردوس - تهران
زمستان ۱۳۹۷

•دست ها شبیه به هم‌نیستند. دست های بسیاری با من بیگانه اند. اما وقتی آینه در مقابل دست هایم می‌گیرم؛ وقتی ساز دست هایم را با قلبم کوک می کنم، دست در دست خیال مقیم پناهگاه دست هایت می شوم. شهر من از محدوده دست های تو آغاز می شود. و حالا به سمت بهار می رویم دست در دست، با تویی که هزاران بهار در دست هایت پنهان داری.

دَم دَمی ها/ کلم ه ها
نمایش ده نقاشی از رنه صاحب
پروژه دیوار آجری - کافه سینما باغ فردوس - تهران
زمستان ۱۳۹۷

رنه صاحب خود را هنرمندی آزاد می داند، که اهل وادی تجربه است. میان دوری از دنیا و نزدیکی به آن در رفت و آمد است تا دریابد دَمی که با طرب می گذرد. علاقه مندیش به فیل او را در سفر ذهنی همیشگی به خاور دور در میان هزار و یک‌ نشانه می برد. دم دمی‌های دوپهلویی و کلم‌های سوء تفاهم در پستوی آتلیه اش آنقدر انتظار کشیدند تا به موقع اش دَم بکشند و برسند تا بر روی دیوار مجالی برای آرامش بگیرد.

دَم دَمی ها
نمایش یک نقاشی از رنه صاحب
پروژه دیوار سیمانی - کافه سینما باغ فردوس - تهران
زمستان ۱۳۹۷

نمی توانم یک دمدمی را در دسته ای جا بدهم، چون دم دمی دقیقا، یکتا است، تصویر یگانه ای که معجزه آسا با ویژگی اشتیاق من مطابقت دارد. آن که مرا مسحور می کند یک دم دمی است. دم دمی غم هایش را در قوری چای کپک زده نگاه می دارد تا به وقتش دور ریخته شود. گاهی هم باید شادی هایش درون قوری گل قرمزی حسابی دَم بکشد تا میان آشنایانش به اشتراک بگذارد؛ لبسوز و لبدوز. و زمانی که برای دم دمی بودنش توبیخ می شود؛ با لبخندی زمزمه میکند:
گر به همه عمر خویش
با تو برآرم دَمی
حاصل عمر آن دَم است
باقی ایام رفت


سونات زخم
مجموعه عکس کیارش مسیبی
کیوریتور: رامین سعیدیان
گالری تابستان خانه هنرمندان ایران - تهران
پاییز ۱۳۹۶

در نظر رولان بارت نشانه شناس و منتقد ادبی فرانسوی، عکس را باید به مثابه یک زخم کاوش کرد. این زخم، این فرورفتگی، این علامتی که توسط ابزاری تیز و برنده پدید آمده پنکتوم نام دارد. به معنی نیش، خال، بریدگی و سوراخ کوچک. آن عنصر درون عکس از صحنه بیرون می آید و همچون تیری پرتاب می شود، در مخاطب فرو میرود و زخمی اش می کند. بارت عکس هایی که دوست دارد را در کل به سبک سونات کلاسیک می داند. سونات قطعه ای موسیقی است که برای دو ساز تصنیف می شود و یکی از این سازها عمدتا پیانو است.
در مجموعه حاضر از آثار عکاسی کیارش مسیبی تلاش شده سوناتی با نوازندگی دو ساز متفاوت عالم هنر یعنی تاتر و عکاسی بر اساس نت های ادبیات ساخته شود. این مجموعه خوانشی متفاوت از عکاسی تاتر با استفاده از رویکرد رولان بارت دارد تا از عکس، این همواره نادیدنی، این فرصت، این مواجهه و این امر واقعی در نمود دائمی و پایدارش یک لذت بسازد.